Katarzis XXI wieku

 Gdy się budzę wcześnie rano

 to sen zmyka gdzie pieprz rośnie,

 często krzyczę:moja mamo,

 abym poczuł się radośnie!

 Ona dla mnie jest opoką

 gdy świat wali się czasami,

 gdy łzy ronią moje oko-

 kiedy zostajemy sami.

 

 Gdy świat staje znów na głowie

 i wciąż budzi wszystkich ludzi,

 kto mi wtedy prawdę powie

 abym zawsze się nie trudził,

 

 Znów do akcji wkracza mama:

 świat bezpieczny jest jak kiedyś: 

 chroni nas cudowna rama-

 nie czujemy żadnej biedy!